 Mijn ervaring over de initiatie vlucht met een Robinson R22 bij Heli Promotions te Diksmuide.
Heel het gebeuren, was een cadeau van mijn echtgenote, en samen ineen gestoken met de dochter. Deze wisten natuurlijk van mijn 'heli' verlangens, daar ik op de Flight simulator
thuis menig uren rondvlieg.
Zo had mijn echtgenote via internet gevonden dat het mogelijk was om zelf een helikopter te besturen.
Op de bewuste dag reden we naar Diksmuide met de motor en stopte aan een heliport.
Daar wij meermaals op kleine vliegvelden een cafetaria aandoen was ik mij nog van geen kwaad bewust.
Mijn echtgenote speelde onder een hoedje met de cafetaria-uitbaatster. Deze wist mij zeer droog te vertellen, dat er een helikopter ging landen.
Hendrik Crop, kwam ook de cafetaria binnen gewandeld. Natuurlijk staat er niet op zijn hoofd geschreven dat hij een piloot is.
Mijn echtgenote overhandigde mij een enveloppe, en ik was sprakeloos. Ik kon mijn ogen niet geloven, laat staan mijn oren, toen ik vernam dat ik zelf ging mogen sturen...
Na een eerste kennismaking wandelden we naar de hangar waar de Robinsons geparkeerd stonden. Vrienden die erbij waren mochten ook mee komen luisteren naar deze informatie. Wel weet ik niet of zij ook zo geboeid waren, maar ik vond het echt interessant. Fantastisch vond ik wel dat de boordinstrumenten helemaal overeen kwamen met deze van de flight simulator. Na een mooie uiteenzetting van de Robinson werd deze naar buiten gerold, vervolgens werd hij volgetankt en mocht ik meteen plaats nemen. De bedieningselementen langs mijn zijde werden ook geplaatst, en zo zat ik dan met kloppend hart te wachten.
Hendrik stapte in, knikte en zei... en , ben je er klaar voor... hij stapte nog even terug uit, om mijn dochter ervan te gewissen dat ze daar moest blijven staan, safety first ;-).
De motor werd gestart, de ontsteking werd gecontroleerd (jawel deze hebben een dubbele ontstekingsinstallatie) de motor kwam op toeren, nu moest deze nog even warm draaien, de chronometer werd gestart, de koppeling werd ingeschakeld, even piepte de aandrijfriemen, en daar ging de rotor aan het draaien en werd er mij een koptelefoon aangeboden. Deze is noodzakelijk om te communiceren tijdens de vlucht.
En dan waren we vertrokken...
De heli verhief zich 2 meter boven de grond, Hendrik draaide even links en dan rechts en daar begon mijn reuze vlucht. Eerst laag over de grond vliegend om zo snelheid te maken en dan werd opgetrokken om zo hoogte te winnen. God, wat ik toen voelde kan je niet beschrijven... Hendrik melde aan de verkeerstoren te Koksijde, dat we 'airborn' waren voor rondvlucht.
De hoogte steeg en de snelheid zat rond de 70 knopen . Er werd mij nog even de werking van de 'stick' uitgelegd, waarna ik de stick overhandigd kreeg. Wauw ik vloog op dat moment zelf, hij bediende op dat moment nog wel het voetenstuur. Hij liet mij toer van 270 graden maken. Heel voorzichtig zette ik de bocht in, daarna zei, hij dat je er ook korter mee draaien kan. Met een duik en een kortere draai, was de heli terug 180 graden gedraaid. Hij liet me dan richten naar de toren van Diksmuide, en we vlogen in die richting.
De minuten lijken wel seconden, de tijd vliegt. Na een klein kwartier daalde hij terug naar de heliport. Daar kreeg ik de mogelijkheid om te 'hooveren' (de heli ter plaatse laten hangen). Ik kan je vertellen, bijna niet te doen, t zou straf zijn dat ik dit wel zou kunnen. Ik trachtte de helikopter ter plaatse te houden. De wind en mijn bruuske bewegingen, niet tegenstaande ik ze toch zo stil mogelijk uitvoerde, waren te intens om de juiste hoover positie te behouden. Telkens we iets te ver afweken, nam Hendrik over en wonderbaarlijk kreeg hij dat ding meteen stil... ervaring hé. Hij vond dat ik het zeer goed deed en hij voelde dat ik inderdaad 'ervaring' van de simulator had. Tijdens het hooveren, schommelde de heli wel, maar toch slaagde ik erin een beetje ter plaatse te blijven hangen. Hij bewees mij te vertrouwen door zijn handen toch iets verder van de stick te durven verwijderen. Dit hooveren zelf duurde voor mij iets te lang, daar ik het vliegen weer veel leuker ervaar.
Tijdens de uitleg hadden we het ook over "autorotation" gehad, en daarom liet hij mij dit ook even ervaren... man,man,man, mijn maag hing hoog, zo'n daling...
Vervolgens vloog hij met een scherpe bocht over het gras en zo naar de landingsplaats... machtig!!
In de cafetaria terug aangekomen, barste ik los in eindeloze verhalen.
Na afloop kregen we champagne aangeboden en trots mocht ik een certificaat in ontvangst nemen. Van dit hele gebeuren werd er tevens een fotoreportage verzorgd door helipromotions.
Ik vertel er nu nog over, vandaar ik met plezier dit verhaal schrijf.
Alvast bedankt voor deze mooie ervaring en nogmaals bedankt aan Hendrik Crop die een mijlpaal in mijn leven heeft gezet.
Ik ben nog steeds sterk geïnteresseerd in helikoptervliegen en ik weet weer voor wat sparen.
Patrick.
Fotos op mijn site.
|
